Reżyserami i autorami scenariusza są Sławomir Banaś, Aleksandra Gajewska i Dominik Koralewski. Współpraca trzech scenarzystów i reżyserów uzasadnia elastyczną formułę tego koncertu, w której musiały zmieścić się ich – różne przecież – koncepcje i pomysły. Oczywiste jest, że każdy realizował własną wizję tego widowiska.

Na koncert składa się aż 36 świetnie zaaranżowanych, zagranych i zaśpiewanych utworów, ale największe wrażenie robi choreografia, za którą odpowiadają Jarosław Staniek, Małgorzata Mazurkiewicz (asystent choreografa), Aleksandra Karch, Barbara Ducka, Zuzanna Marszał, Katarzyna Osuch, Sofiia Popova i Krzysztof Konopka.

Powierzenie opracowania układów tanecznych kilku utalentowanym i obdarzonym dużą wyobraźnią osobom z własnym stylem dało doskonały efekt – to historie opowiadane tańcem wywołują największe emocje i najmocniej zapadają w pamięć. Genialna choreografia w „Brothers in Arms”, „Chandelier”, „The Show Must Go On”, czy „Przypływach” mówi więcej niż tysiąc słów i czyni ich wykonania z tego koncertu niezapomnianymi.

Niedościgłym perfekcjonizmem i kreatywnością wykazała się Anna Drobczyk – autorka niesamowitych kostiumów, które są niezwykle różnorodne i kunsztowne, wręcz fantazyjne. A ich ilość może oszołomić.

Dziwią natomiast niektóre nienaturalne i raczej zbędne peruki, które kreacji nie wzbogacają i nie pasują do postaci.

Znakomita reżyseria światła Mariusza Kosakowskiego czyni z każdego niemal utworu wyjątkowy spektakl.

Koncert ma również bardzo dobrą, dyskretną, ale znakomicie „grającą” scenografię zaprojektowaną przez Damiana Jasioka.

Last but not least – niezły show robi również, dyrygujący orkiestrą,  czarodziej dźwięków Michał Jańczyk (kierownik muzyczny).